{"id":802,"date":"2013-06-01T10:54:12","date_gmt":"2013-06-01T10:54:12","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiabesko.pl\/?p=802"},"modified":"2013-06-01T10:54:12","modified_gmt":"2013-06-01T10:54:12","slug":"odpusty-w-parafii-besko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/parafiabesko.pl\/?p=802","title":{"rendered":"Odpusty w parafii Besko"},"content":{"rendered":"

\n\tOdpusty parafialne:<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t14 wrze\u015bnia – Podwy\u017cszenie Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego (Besko)<\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t27 czerwca – Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy (Besko)<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tII Niedziela Wielkanocy – \u015awi\u0119to Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego (Mymo\u0144)<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPi\u0105tek po Oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a – Uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (Por\u0119by)<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t————————————————————————————————-<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

<\/p>\n

\n\t14 wrze\u015bnia – Podwy\u017cszenie Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego<\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/div>\n

\n\t \n<\/p>\n

\n\t\"Anio\u0142owie<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tW roku 70 Jerozolima zosta\u0142a zdobyta i zburzona przez Rzymian. Nasta\u0142y wielkie prze\u015bladowania religii Chrystusa trwaj\u0105ce prawie 300 lat. Dopiero po ustaniu prze\u015bladowa\u0144, matka cesarza rzymskiego Konstantyna, \u015bw. Helena, oko\u0142o 320 roku kaza\u0142a szuka\u0107 Krzy\u017ca, na którym umar\u0142 Pan Jezus.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPo d\u0142ugich poszukiwaniach Krzy\u017c znaleziono 14 wrze\u015bnia 320 r. W zwi\u0105zku z tym wydarzeniem zbudowano w Jerozolimie na Golgocie dwie bazyliki: M\u0119czenników (Martyrium<\/em>) i Zmartwychwstania (Anastasis<\/em>). Bazylika M\u0119czenników nazywana by\u0142a tak\u017ce Bazylik\u0105 Krzy\u017ca. 13 wrze\u015bnia 335 r. odby\u0142o si\u0119 uroczyste po\u015bwi\u0119cenie i przekazanie miejscowemu biskupowi obydwu bazylik. Na t\u0119 pami\u0105tk\u0119 obchodzono co roku 13 wrze\u015bnia uroczysto\u015b\u0107 Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego. Pó\u017aniej przeniesiono to \u015bwi\u0119to na 14 wrze\u015bnia – najpierw dla tych ko\u015bcio\u0142ów, które posiada\u0142y relikwie Krzy\u017ca, potem za\u015b dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a Powszechnego.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t\"Podwy\u017cszenie<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tW 614 r. na Ziemi\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 napadli Persowie pod wodz\u0105 Chozroeza. Zburzyli wówczas wszystkie ko\u015bcio\u0142y, tak\u017ce i ko\u015bció\u0142 Bo\u017cego Grobu, a wiedz\u0105c, jak wielkiej czci doznaje Krzy\u017c Pana Jezusa, zabrali go ze sob\u0105. Ca\u0142y \u015bwiat modli\u0142 si\u0119 o odzyskanie Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego. Po zwyci\u0119stwie, jakie cesarz Herakliusz odniós\u0142 nad Chozroezem, w traktacie pokojowym Persowie zostali zmuszeni do oddania \u015bwi\u0119tej relikwii (628). Podanie g\u0142osi, \u017ce kiedy sam cesarz chcia\u0142 na swoich ramionach zanie\u015b\u0107 Krzy\u017c Chrystusa na Kalwari\u0119, móg\u0142 to uczyni\u0107 dopiero wówczas, kiedy zdj\u0105\u0142 swoje królewskie szaty. Jest to legenda, gdy\u017c ze \u015bwiadectwa \u015bw. Cyryla Jerozolimskiego (+ 387) wiemy, \u017ce ju\u017c za jego czasów czcigodn\u0105 relikwi\u0119 podzielono na drobne cz\u0119\u015bci i rozes\u0142ano je niemal po wszystkich okolicznych ko\u015bcio\u0142ach.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tKo\u015bció\u0142 w Krzy\u017cu Jezusa widzia\u0142 zawsze o\u0142tarz, na którym Syn Bo\u017cy dokona\u0142 zbawienia \u015bwiata. Dlatego ka\u017cda jego cz\u0105stka, tak obficie zroszona Jego Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Krwi\u0105, doznawa\u0142a zawsze szczególnej czci. Nie chodzi w tym wypadku o autentyczno\u015b\u0107 poszczególnych relikwii, ale o fakt, \u017ce przypominaj\u0105 one Krzy\u017c Chrystusa i wielkie dzie\u0142o, jakie si\u0119 na nim dokona\u0142o dla dobra rodzaju ludzkiego.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tO ukrzy\u017cowaniu Pana Jezusa pisz\u0105 wszyscy Ewangeli\u015bci. Co wi\u0119cej, podaj\u0105 bardzo szczegó\u0142owe okoliczno\u015bci tego wydarzenia. Wed\u0142ug \u015bwiadectwa ewangelistów Pan Jezus zosta\u0142 ukrzy\u017cowany oko\u0142o godziny 12, a umar\u0142 o godzinie 15. Jego pogrzeb odby\u0142 si\u0119 ok. godziny 17.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tKara ukrzy\u017cowania by\u0142a u \u017bydów znana, chocia\u017c w prawie moj\u017ceszowym nie by\u0142a przewidziana. Aleksander Janneusz (103-76 przed Chrystusem) u\u017cy\u0142 jej dla ukarania zbuntowanych przeciwko niemu faryzeuszów. Natomiast by\u0142a to kara powszechnie stosowana przez Fenicjan, Kartagi\u0144czyków, Persów i Rzymian. Ci ostatni jednak nie stosowali jej wobec obywateli rzymskich. By\u0142a to bowiem kara ha\u0144bi\u0105ca (szubienica) i bardzo okrutna. Skaza\u0144ca odzierano z szat, rzucano go na ziemi\u0119, rozci\u0105gano mu ramiona i nogi, przybijaj\u0105c je do krzy\u017ca. Skazaniec kona\u0142 z omdlenia i gor\u0105czki, dusi\u0142 si\u0119. Na domiar z\u0142ego wisielca n\u0119ka\u0142o mnóstwo komarów, a bywa\u0142o, \u017ce konaj\u0105cego rozrywa\u0142y s\u0119py. Krzy\u017c mia\u0142 zwykle kszta\u0142t litery T (tau). Poniewa\u017c \u015bmier\u0107 na krzy\u017cu mia\u0142a wszystkie znamiona ha\u0144by, dlatego cesarz Konstantyn Wielki zniós\u0142 kar\u0119 \u015bmierci przez ukrzy\u017cowanie (316). Szubienica zosta\u0142a ponownie wprowadzona w \u015bredniowieczu, jednak nie mia\u0142a ju\u017c kszta\u0142tu krzy\u017ca.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t\"Relikwiarz<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tNajwi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 drzewa Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego posiada obecnie ko\u015bció\u0142 \u015bw. Guduli w Brukseli. Bazylika \u015bw. Piotra w Rzymie przechowuje cz\u0119\u015b\u0107 relikwii, któr\u0105 cesarze bizantyjscy nosili na piersi w czasie najwi\u0119kszych uroczysto\u015bci. W skarbcu katedry paryskiej jest cz\u0105stka Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego, podarowana przez polsk\u0105 królow\u0105 Ann\u0119 Gonzag\u0119, któr\u0105 mia\u0142a otrzyma\u0107 od króla Jana Kazimierza. Najwi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego w Polsce posiada\u0142 ko\u015bció\u0142 dominikanów w Lublinie. Stosunkowo du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego posiada ko\u015bció\u0142 \u015bw. Krzy\u017ca na \u0141ysej Górze pod Kielcami. Mia\u0142 j\u0105 podarowa\u0107 benedyktynom \u015bw. Emeryk (+ 1031), syn \u015bw. Stefana, króla W\u0119gier (+ 1038). Od tej relikwii i klasztoru pochodzi nazwa "Góry \u015awi\u0119tokrzyskie". Wreszcie do\u015b\u0107 znaczna relikwia Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego znajduje si\u0119 w Bazylice Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego w Rzymie.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tKu czci Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego wzniesiono mnóstwo ko\u015bcio\u0142ów. W samej Polsce jest ich ponad 100. Istnieje równie\u017c kilka rodzin zakonnych – m\u0119skich i \u017ce\u0144skich – pod nazw\u0105 \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca. W\u015bród nich najliczniejsze to Zgromadzenie \u015aw. Krzy\u017ca, za\u0142o\u017cone w 1837 r., a zatwierdzone przez Rzym w 1855 r.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tNa czele czcicieli Krzy\u017ca stoi \u015bw. Pawe\u0142 Aposto\u0142. Szczególnym nabo\u017ce\u0144stwem do Krzy\u017ca wyró\u017cnia\u0142a si\u0119 \u015bw. Helena, cesarzowa. Jednak na wielk\u0105 skal\u0119 kult Krzy\u017ca zapocz\u0105tkowa\u0142o \u015bredniowiecze, kiedy to bardzo \u017cywo i powszechnie rozwin\u0105\u0142 si\u0119 kult m\u0119ki Pa\u0144skiej. W\u015bród \u015bwi\u0119tych wyró\u017cnili si\u0119 tym nabo\u017ce\u0144stwem: \u015bw. Bernard (+ 1153), \u015bw. Franciszek z Asy\u017cu (+ 1226), \u015bw. Bonawentura (+ 1274), \u015bw. Filip Benicjusz (+ 1285), a w latach pó\u017aniejszych b\u0142. W\u0142adys\u0142aw z Gielniowa (+ 1505), \u015bw. Piotr z Alkantary (+ 1562), \u015bw. Jan od Krzy\u017ca (+ 1591) i \u015bw. Pawe\u0142 od Krzy\u017ca (+ 1775). W nagrod\u0119 za serdeczne nabo\u017ce\u0144stwo do swojej m\u0119ki Jezus obdarzy\u0142 wielu \u015bwi\u0119tych darem stygmatów. Dzieje Ko\u015bcio\u0142a znaj\u0105 a\u017c 330 podobnych wypadków. Pierwszy stwierdzony historycznie fakt stygmatów spotykamy u \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu. W ostatnich czasach mówi\u0142o si\u0119 g\u0142o\u015bno o stygmatykach: Teresie Neumann z Konnersreuth (+ 1962) i o \u015bw. o. Pio (+ 1969) – zakonniku kapucynie.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t\"Krzy\u017c<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tOd I w. spotykamy krzy\u017ce wypisywane, rysowane czy ryte graficznie – i to w najró\u017cnorodniejszych formach i symbolice, której postaci\u0105 naczeln\u0105 jest zawsze Chrystus. Od IV w. spotykamy krzy\u017ce bez Ukrzy\u017cowanego, ale za to bogato wyk\u0142adane szlachetnymi kamieniami i z\u0142otem (crux gemmata<\/em>). Ich forma jest tak\u017ce ró\u017cna. Tak np. spotykamy krzy\u017ce: Chrystusa, Piotra, Andrzeja, \u015bw. Pachomiusza, krzy\u017c etiopski, ormia\u0144ski, jerozolimski itp. We wczesnym \u015bredniowieczu zwyk\u0142o si\u0119 wyrabia\u0107 krzy\u017ce (pasje) z wizerunkiem Chrystusa, ale z koron\u0105 królewsk\u0105 (diademem) na g\u0142owie. Od wieku XII datuj\u0105 si\u0119 krzy\u017ce wspó\u0142czesne, pe\u0142ne wyrazu cierpienia i grozy. Najdawniejszy krzy\u017c znaleziono w Herkulanum, w jednym z domów zasypanego przez wulkan (Wezuwiusz) w roku 63 i 79, którego to odkrycia dokonano w 1748 roku. Na jednej ze \u015bcian domu znaleziono wyra\u017any odcisk du\u017cego krzy\u017ca, który tam wisia\u0142. Jest nawet otwór po gwo\u017adziu w \u015bcianie, na którym ten krzy\u017c by\u0142 umieszczony.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tKrzy\u017c Chrystusa czci si\u0119 tak\u017ce czyni\u0105c znak krzy\u017ca. Pocz\u0105tkowo czyniono krzy\u017c nad przedmiotami, kre\u015bl\u0105c go d\u0142oni\u0105. Mia\u0142 on by\u0107 wyznaniem wiary, chroni\u0107 od nieszcz\u0119\u015b\u0107, sprowadza\u0107 Bo\u017ce b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo. Zwyczaj ten si\u0119ga równie\u017c pierwszych wieków chrze\u015bcija\u0144stwa. By\u0142 on nadto traktowany jako credo<\/em> katolickie, streszczenie najwa\u017cniejszych prawd wiary. S\u0142owami podkre\u015blano wiar\u0119 w Boga w Trójcy \u015awi\u0119tej jedynego, a ruchem r\u0119ki podkre\u015blano nasze zbawienie przez Chrystusow\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107. O znaku krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego pisze ju\u017c Tertulian (+ ok. 240). \u015aw. Hieronim mówi o nim w li\u015bcie do Eustochii. Pierwsi chrze\u015bcijanie tym znakiem pos\u0142ugiwali si\u0119 bardzo cz\u0119sto. Ko\u015bció\u0142 zachowa\u0142 ten zwyczaj, kiedy w liturgii b\u0142ogos\u0142awi swoich wiernych.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t————————————————————————————————-<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t27 czerwca – Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy<\/span><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t
\n\tKult Matki Bo\u017cej jako Wspomo\u017cycielki jest bardzo rozpowszechniony w naszym kraju i na ca\u0142ym \u015bwiecie. Jej ikona ma swoje miejsce w wielu \u015bwi\u0105tyniach, kaplicach, a tak\u017ce w domach wiernych.<\/span><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t
\n\t\"Image\"<\/a> <\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tKult Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy si\u0119ga pocz\u0105tków chrze\u015bcija\u0144stwa. Od IV w. mamy wiele oznak kultu publicznego, oddawanego w chrze\u015bcija\u0144stwie \u015awi\u0119tej Bo\u017cej Rodzicielce. Od \u015bredniowiecza pojawiaj\u0105 si\u0119 ko\u015bcio\u0142y i sanktuaria pod wezwaniem Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy czy te\u017c Matki Bo\u017cej Wspomo\u017cycielki, Matki Bo\u017cej \u0141askawej, Pocieszycielki.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPowstanie ikony Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy niektórzy datuj\u0105 na IX wiek, ale wed\u0142ug ostro\u017cniejszych szacunków obraz powsta\u0142 nawet w XIV lub XV wieku. Przypuszczenia oparte na analizie artystycznej malowid\u0142a wskazuj\u0105, \u017ce ikona mog\u0142a zosta\u0107 napisana w Bizancjum czy na górze Athos. Stamt\u0105d mog\u0142a trafi\u0107 na Kret\u0119. Istniej\u0105 bowiem przekazy z 1495 roku, mówi\u0105ce, \u017ce na Krecie oddawano cze\u015b\u0107 cudownemu wizerunkowi Matki Bo\u017cej. Nie wiadomo, czy by\u0142a to ikona Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, jednak na tej informacji \u015blad po cudownej ikonie si\u0119 urywa.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPierwsza historyczna wzmianka o ikonie Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy pojawia si\u0119 4 lata pó\u017aniej, ju\u017c w Rzymie. Przez wiele lat, a\u017c do zburzenia ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza przy cudownym obrazie Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy – a wi\u0119c w latach 1499-1808 – wisia\u0142y dwie tablice: jedna z napisem \u0142aci\u0144skim, druga w\u0142oskim, opisuj\u0105ce dzieje ikony. Jest w nich mowa o tym, \u017ce zosta\u0142y one wykradzione z Krety przez pewnego rzymskiego kupca, który ok. 1499 roku wykupi\u0142 lub wykrad\u0142 ikon\u0119 z jednego ze wschodnich ko\u015bcio\u0142ów. Wracaj\u0105c drog\u0105 morsk\u0105 do Rzymu, w cudowny sposób uratowa\u0142 si\u0119 z burzy, co przypisywa\u0142 opatrzno\u015bciowej interwencji Matce Bo\u017cej z ikony. Na krótko przed \u015bmierci\u0105 pozostawi\u0142 obraz swojemu przyjacielowi z poleceniem oddania go do ko\u015bcio\u0142a. Ten jednak nie wype\u0142ni\u0142 ostatniej woli zmar\u0142ego, gdy\u017c ikona bardzo spodoba\u0142a si\u0119 jego \u017conie. Po pewnym czasie sze\u015bcioletniej dziewczynce z tej rodziny przy\u015bni\u0142a si\u0119 Matka Bo\u017ca z \u017cyczeniem, by ikon\u0119 umie\u015bci\u0107 w ko\u015bciele Augustianów pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a, który znajdowa\u0142 si\u0119 przy ich klasztorze na Via Merulana na Wzgórzu Eskwili\u0144skim pomi\u0119dzy Bazylik\u0105 Matki Bo\u017cej Wi\u0119kszej a Bazylik\u0105 \u015bw. Jana na Lateranie. Tu ponad 300 lat obraz ten by\u0142 czczony przez lud rzymski.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tW 1739 roku ko\u015bció\u0142 \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a, w którym znajduje si\u0119 cudowna ikona z Matk\u0105 Bo\u017c\u0105 Nieustaj\u0105cej Pomocy, przej\u0119li augustianie z Irlandii. W 1798 roku Francuzi pod wodz\u0105 marsza\u0142ka Berthiera zdobyli Rzym. Naje\u017ad\u017acy wygnali z Rzymu Papie\u017ca Piusa VI, zniszczyli oko\u0142o 30 ko\u015bcio\u0142ów, w tym \u015bw. Mateusza i klasztor augustia\u0144ski. Budynki zosta\u0142y rozebrane, a cudown\u0105 ikon\u0119 przeniesiono do \u015bwi\u0105tyni \u015bw. Euzebiusza. W 1819 zakon augustia\u0144ski przeniós\u0142 si\u0119 do ko\u015bcio\u0142a Santa Maria in Posterula. Ikon\u0119 Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy umieszczono w bocznej kaplicy tego ko\u015bcio\u0142a. Poniewa\u017c w o\u0142tarzu g\u0142ównym znajdowa\u0142 si\u0119 obraz Matki Bo\u017cej \u0141askawej, powoli zapomniano o ikonie Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Po ponad pó\u0142 wieku odnalaz\u0142 j\u0105 redemptorysta o. Micha\u0142 Marchi. <\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tModlitwa z Nowenny do Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tO Matko Nieustaj\u0105cej Pomocy, z najwi\u0119ksz\u0105 ufno\u015bci\u0105 przychodz\u0119 dzisiaj przed Twój \u015bwi\u0119ty obraz, aby b\u0142aga\u0107 o pomoc Twoj\u0105. Nie licz\u0119 na moje zas\u0142ugi ani na moje dobre uczynki, ale tylko na niesko\u0144czone zas\u0142ugi Pana Jezusa i na Twoj\u0105 niezrównan\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 macierzy\u0144sk\u0105. Ty\u015b patrzy\u0142a, o Matko, na rany Odkupiciela i na krew Jego wylan\u0105 na krzy\u017cu dla naszego zbawienia. Ten\u017ce Syn Twój, umieraj\u0105c, da\u0142 nam Ciebie za Matk\u0119. Czy\u017c wi\u0119c nie b\u0119dziesz dla nas – jak g\u0142osi Twój s\u0142odki tytu\u0142 – Nieustaj\u0105c\u0105 Wspomo\u017cycielk\u0105? Ciebie wi\u0119c, o Matko Nieustaj\u0105cej Pomocy, przez bolesn\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107 Twego Boskiego Syna, przez niewypowiedziane cierpienia Twego Serca, o Wspó\u0142odkupicielko, b\u0142agam najgor\u0119cej, aby\u015b wyprosi\u0142a mi u Syna Twego t\u0105 \u0142ask\u0119, której tak bardzo pragn\u0119 i tak bardzo potrzebuj\u0119…<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t(Chwila na wypowiedzenie pró\u015bb)<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tTy wiesz, o Matko Przeb\u0142ogos\u0142awiona, jak bardzo Jezus, Odkupiciel nasz, pragnie, udziela\u0107 nam wszelkich owoców Odkupienia, Ty wiesz, \u017ce skarby te zosta\u0142y z\u0142o\u017cone w Twoje r\u0119ce, aby\u015b je nam rozdziela\u0142a. Wyjednaj mi przeto, o Naj\u0142askawsza Matko, u Serca Jezusowego t\u0105 \u0142ask\u0119, o któr\u0105 w tej nowennie pokornie prosz\u0119, a ja z rado\u015bci wychwala\u0107 b\u0119d\u0119 Twoje mi\u0142osierdzie przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107. Amen <\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t————————————————————————————————-<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tII Niedziela Wielkanocy – \u015awi\u0119to Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/span><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t* Fragment z Dzienniczka sw. Faustyny *<\/strong> <\/cite><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t" Córko moja, mów \u015bwiatu ca\u0142emu o niepoj\u0119tym mi\u0142osierdziu moim. Pragn\u0119, aby \u015bwi\u0119to Mi\u0142osierdzia by\u0142o ucieczk\u0105 i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte s\u0105 wn\u0119trzno\u015bci mi\u0142osierdzia mego, wylewam ca\u0142e morze \u0142ask na dusze, które si\u0119 zbli\u017c\u0105 do \u017aród\u0142a mi\u0142osierdzia mojego; która dusza przyst\u0105pi do spowiedzi i Komunii \u015bw., dost\u0105pi zupe\u0142nego odpuszczenia win i kar; w dniu tym otwarte s\u0105 wszystkie upusty Bo\u017ce, przez które p\u0142yn\u0105 \u0142aski; niech si\u0119 nie l\u0119ka zbli\u017cy\u0107 do mnie \u017cadna dusza, chocia\u017cby grzechy jej by\u0142y jako szkar\u0142at. Mi\u0142osierdzie moje jest tak wielkie, \u017ce przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107 nie zg\u0142\u0119bi go \u017caden umys\u0142, ani Iudzki, ani anielski. Wszystko, co istnieje, wysz\u0142o z wn\u0119trzno\u015bci mi\u0142osierdzia mego. Ka\u017cda dusza w stosunku do mnie rozwa\u017ca\u0107 b\u0119dzie przez wieczno\u015b\u0107 ca\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie moje. \u015awi\u0119to Mi\u0142osierdzia wysz\u0142o z wn\u0119trzno\u015bci moich, pragn\u0119, aby uroczy\u015bcie obchodzone by\u0142o w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 po Wielkanocy. Nie zazna ludzko\u015b\u0107 spokoju, dopok\u0105d nie zwróci si\u0119 do \u017aród\u0142a mi\u0142osierdzia mojego. " (Dz. 699) <\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tI. 1934 <\/strong> – Siostra Faustyna Kowalska po raz pierwszy obchodzi \u015awi\u0119to Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia w ciszy w\u0142asnego serca, a rok pó\u017aniej w tym celu udaje si\u0119 do Ostrej Bramy<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tII. 1943 <\/strong> – Zgromadzenie Sióstr Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia w klasztorze w \u0141agiewnikach w bardzo uroczysty sposób oddaje cze\u015b\u0107 Mi\u0142osierdziu Bo\u017cemu<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tIII. 1947 <\/strong> – Pro\u015bba biskupów polskich skierowana do Kongregacji Obrz\u0119dów w sprawie zatwierdzenie \u015awi\u0119ta Mi\u0142osierdzia<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tIV. 1951 <\/strong> – Zgoda kard. Sapiehy na publiczne obchodzenie tego\u017c \u015bwi\u0119ta w krakowskich \u0141agiewnikach – abp Eugeniusz Baziak udziela z tej racji odpustu zupe\u0142nego wszystkim, którzy w Niedziel\u0119 Przewodni\u0105 nawiedz\u0105 klasztor sióstr Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tV. 1959 – 1978<\/strong> – Zakaz Notyfikacji Apostolskiej szerzenia nowego kultu w ko\u015bciele w formach przedstawionych przez siostr\u0119 Faustyn\u0119<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tVI. 1980 <\/strong>– Wydanie Encykliki przez Jana Paw\u0142a II pt. Dives in misericordia u\u0142atwia wprowadzenie nowego \u015bwi\u0119ta w \u017cycie ko\u015bcio\u0142a<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tVII. 1985 <\/strong> – Krakowski Metropolita Franciszek Macharski jako pierwszy, Listem Apostolskim na Wielki Post, wprowadza w swojej diecezji \u015awi\u0119to Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tVIII. 1993 <\/strong> – Beatyfikacja S\u0142ugi Bo\u017cej Siostry Faustyny Kowalskiej przyspiesza zatwierdzenie Kultu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tIX. 1995 <\/strong> – Wydane przez Stolic\u0119 Apostolska dekretu zezwalaj\u0105cego na obchodzenie \u015awi\u0119ta Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia we wszystkich diecezjach Polski<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tX. 2000 <\/strong> – Kanonizacja b\u0142ogos\u0142awionej Siostry Faustyny Kowalskiej jeszcze bardziej przyczynia si\u0119 do zatwierdzenia \u015awi\u0119ta w ca\u0142ym Ko\u015bciele.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tXI. 2000 <\/strong> – Jan Pawe\u0142 II ustanawia \u015awi\u0119to Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a Powszechnego.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tKoronka do Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPocz\u0105tek:<\/strong>
\n\tOjcze nasz…, Zdrowa\u015b Maryjo…, Wierz\u0119 w Boga…<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tNa du\u017cych paciorkach (1 raz): przed ka\u017cd\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 – tak jak w ró\u017ca\u0144cu:<\/strong>
\n\tOjcze Przedwieczny, ofiaruj\u0119 Ci Cia\u0142o i Krew, Dusz\u0119 i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przeb\u0142aganie za grzechy nasze i ca\u0142ego \u015bwiata.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tNa ma\u0142ych paciorkach (10 razy): po 5 cz\u0119\u015bci. -tak jak w ró\u017ca\u0144cu:<\/strong>
\n\tDla Jego bolesnej m\u0119ki miej mi\u0142osierdzie dla nas i ca\u0142ego \u015bwiata.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tNa zako\u0144czenie (3 razy):<\/strong>
\n\t\u015awi\u0119ty Bo\u017ce, \u015awi\u0119ty Mocny, \u015awi\u0119ty Nie\u015bmiertelny zmi\u0142uj si\u0119 nad nami i nad ca\u0142ym \u015bwiatem.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t————————————————————————————————-<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPi\u0105tek po Oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a – Uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa<\/span><\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tCzerwiec to miesi\u0105c w sposób szczególny po\u015bwi\u0119cony czci Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa. Kult Serca Jezusowego wywodzi si\u0119 z czasów \u015bredniowiecza; pocz\u0105tkowo mia\u0142 charakter prywatny, z czasem ogarn\u0105\u0142 szerokie rzesze spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tMistyka \u015bredniowiecza \u0142\u0105czy\u0142a kult Serca Jezusowego w bardzo \u017cywym nabo\u017ce\u0144stwem do Naj\u015bw. Rany boku Jezusa. Do najpierwszych, którzy w Ranie boku, otwartej w\u0142óczni\u0105 \u017co\u0142nierza, odnale\u017ali Serce Bo\u017ce nale\u017cy nieznany autor poetyckiego utworu Winny szczep mistyczny.<\/em> Mówi w nim, \u017ce w\u0142a\u015bnie w tej Ranie odnalaz\u0142 Serce Bo\u017ce, \u017ce spocznie przy Nim, \u017ce si\u0119 ju\u017c z Nim nie rozstanie. Ca\u0142y zakon \u015bw. Dominika Guzmana – dominikanie – bardzo wcze\u015bnie przyswoi\u0142 sobie nabo\u017ce\u0144stwo do zranionego boku i Serca Pana Jezusa. W pi\u0105tek po oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a, a wi\u0119c w dzie\u0144, który sobie Chrystus wybra\u0142 na \u015bwi\u0119to Jego Serca, dominikanie odmawiali oficjum o Ranie boku Pana Jezusa.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tWarto wymieni\u0107 przynajmniej kilku \u015bwi\u0119tych i b\u0142ogos\u0142awionych, którzy wyró\u017cniali si\u0119 w \u015bredniowieczu szczególnym nabo\u017ce\u0144stwem do Serca Pana Jezusa; w tym Sercu znale\u017ali dla siebie \u017aród\u0142o szczególnej rado\u015bci i u\u015bwi\u0119cenia:<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t\u015aw. Mechtylda<\/strong> (1241-1298) za zach\u0119t\u0105 samego Pana Jezusa wchodzi\u0142a do Jego Serca i w nim spoczywa\u0142a. Jezus oddawa\u0142 jej swoje Serce jako znak zawartego z ni\u0105 przymierza. Pewnego dnia w czasie spotkania Pan tak mocno przycisn\u0105\u0142 jej serce do swojego Serca, \u017ce mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce odt\u0105d te dwa serca stanowi\u0105 jedno. Mechtylda ka\u017cdego rana wita\u0142a Bo\u017ce Serce i ka\u017cdego wieczora czule je \u017cegna\u0142a.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPodobnym przywilejem cieszy\u0142a si\u0119 m\u0142odsza siostra Mechtyldy, \u015bw. Gertruda<\/strong> (1250-1303). Jej zasadnicze dzie\u0142o, które ws\u0142awi\u0142o jej imi\u0119 po ca\u0142ej Europie, to Pose\u0142 Bo\u017cej pobo\u017cno\u015bci.<\/em> Jest to prawdziwy poemat mi\u0142o\u015bci Boga do duszy i duszy do Boga. Jego za\u015b \u017aród\u0142em jest Naj\u015bwi\u0119tsze Serce Syna Bo\u017cego. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce Gertruda obcowa\u0142a z Sercem Jezusowym na co dzie\u0144.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tDo \u015bw. Ma\u0142gorzaty z Kortony<\/strong> (1252-1297) Pan Jezus odezwa\u0142 si\u0119 pewnego dnia: "Po\u0142ó\u017c twe r\u0119ce na ranach moich r\u0105k!" Na to \u015bwi\u0119ta: "Nie, Panie!" W tej chwili otwar\u0142a si\u0119 rana boku Chrystusa i \u015bwi\u0119ta ujrza\u0142a w niej Serce Zbawcy.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tOd XVII wieku nabo\u017ce\u0144stwo do Serca Pana Jezusa staje si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 ogó\u0142u wiernych i ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Przyczyni\u0142o si\u0119 do tego dwoje \u015bwi\u0119tych: \u015bw. Jan Eudes i \u015bw. Ma\u0142gorzata Maria Alacoque. Pierwszy dzia\u0142a\u0142 bardziej z w\u0142asnej inicjatywy, natomiast \u015bw. Ma\u0142gorzata – pod wp\u0142ywem nakazów, jakie otrzyma\u0142a od samego Chrystusa, który chcia\u0142 si\u0119 jej po\u015brednictwem pos\u0142u\u017cy\u0107.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t\u015aw. Jan Eudes<\/strong> (1601-1680) w dekrecie o heroiczno\u015bci cnót (1903) jest nazwany "twórc\u0105 liturgicznego kultu Serca Jezusa i Maryi". W breve beatyfikacyjnym czytamy wprost: "P\u0142on\u0105c sam szczególn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ku Naj\u015bw. Sercom Jezusa i Maryi, powzi\u0105\u0142 pierwszy – a nie by\u0142o to bez natchnienia Bo\u017cego – my\u015bl publicznego kultu ku ich czci. Nale\u017cy go przeto uwa\u017ca\u0107 za ojca tego, tak mi\u0142ego nam nabo\u017ce\u0144stwa. (…) By\u0142 tak\u017ce tego kultu doktorem, albowiem ku czci obu Serc u\u0142o\u017cy\u0142 oficjum i Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105. By\u0142 wreszcie ich aposto\u0142em, bo ca\u0142ym sercem przyk\u0142ada\u0142 si\u0119 do szerzenia tego zbawiennego nabo\u017ce\u0144stwa". Jan Eudes chcia\u0142, aby ono by\u0142o w\u0142asno\u015bci\u0105 wszystkich. Nowo\u015bci\u0105, któr\u0105 wprowadzi\u0142 by\u0142o równie\u017c to, \u017ce nabo\u017ce\u0144stwo do Serca Pana Jezusa \u0142\u0105czy\u0142 \u015bci\u015ble z nabo\u017ce\u0144stwem do Serca Maryi. Nie umia\u0142 tych dwóch Serc roz\u0142\u0105czy\u0107. Wreszcie nabo\u017ce\u0144stwo do tych dwóch Serc wprowadzi\u0142 do liturgii Ko\u015bcio\u0142a.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tJan Eudes postawi\u0142 sobie za cel, za program swojej kap\u0142a\u0144skiej misji szerzenie kultu i nabo\u017ce\u0144stwa do Serca Pana Jezusa i do Serca Maryi: niezmordowanym s\u0142owem, pismami i dzie\u0142ami. Za\u0142o\u017cy\u0142 tak\u017ce ku czci tych dwóch Serc i pod ich imieniem osobn\u0105 rodzin\u0119 zakonn\u0105 (1641), aby kap\u0142ani tego\u017c zgromadzenia ex professo<\/em> oddawali si\u0119 szerzeniu nabo\u017ce\u0144stwa do tych dwóch Serc. Ku czci tych dwóch Serc przepisuje swoim synom duchownym osobne nabo\u017ce\u0144stwa i modlitwy, w\u015bród nich pi\u0119kne pozdrowienie: Ave Cor sanctissimum, ave Cor amantissimum Jesu et Mariae!<\/em> W roku 1643 poleca w swoim zakonie obchodzi\u0107 uroczy\u015bcie \u015bwi\u0119to Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Maryi (8 lutego) oraz Serca Pana Jezusa (20 pa\u017adziernika). Uk\u0142ada oficjum na te \u015bwi\u0119ta. W roku 1648 wydaje ksi\u0105\u017ceczk\u0119 O nabo\u017ce\u0144stwie do Naj\u015bw. Serca Jezusa i Maryi.<\/em> W roku 1670 otrzymuje aprobat\u0119 teologów tekstów Mszy \u015bwi\u0119tej i oficjum o Naj\u015bw. Sercu Pana Jezusa.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tA jednak g\u0142ówna zas\u0142uga w rozpowszechnianiu si\u0119 nabo\u017ce\u0144stwa do Naj\u015bw. Serca Pana Jezusa przypada skromnej zakonnicy, wizytce, \u015bw. Ma\u0142gorzacie Marii Alacoque<\/strong> (1647-1690). \u017by\u0142a ona w tym samym wieku i czasie, co \u015bw. Jan Eudes, ale w zupe\u0142nym ukryciu w klasztorze w Paray-le-Monial.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\t27 grudnia 1673 roku Ma\u0142gorzata dopuszczona zosta\u0142a do tego, by spocz\u0119\u0142a na Sercu Jezusowym. Pan Jezus pokazuj\u0105c jej swoje Serce pe\u0142ne ognia, rzek\u0142 do niej: "Moje Boskie Serce tak p\u0142onie mi\u0142o\u015bci\u0105 ku ludziom, \u017ce nie mo\u017ce d\u0142u\u017cej utrzyma\u0107 tych p\u0142omieni gorej\u0105cych, zamkni\u0119tych w moim \u0142onie. Ono pragnie rozla\u0107 je za twoim po\u015brednictwem i pragnie wzbogaci\u0107 ludzi swoimi Bo\u017cymi skarbami". Nast\u0119pnie Jezus wzi\u0105\u0142 serce Ma\u0142gorzaty i umie\u015bci\u0142 je symbolicznie w swoim Sercu. Potem ju\u017c przemienione i ja\u015bniej\u0105ce odda\u0142 Ma\u0142gorzacie. Us\u0142ysza\u0142a pocieszaj\u0105ce s\u0142owa: "Dot\u0105d nosi\u0142a\u015b tylko imi\u0119 mojej s\u0142ugi. Dzisiaj daj\u0119 ci inne imi\u0119 – umi\u0142owanej uczennicy mojego Serca".<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tDrugie objawienie mia\u0142o miejsce na pocz\u0105tku roku 1674. Pan Jezus ponownie objawi\u0142 Ma\u0142gorzacie swoje Serce i wymieni\u0142 dobrodziejstwa i \u0142aski, jakie przyrzeka czcicielom swojego Serca. "To nabo\u017ce\u0144stwo – pisze \u015bw. Ma\u0142gorzata – jest ostatnim wysi\u0142kiem Jego mi\u0142o\u015bci i b\u0119dzie dla ludzi jedynym ratunkiem w ostatnich czasach". W\u015bród ró\u017cnych form czci Pan Jezus za\u017c\u0105da\u0142 czci tak\u017ce wizerunków swojego Serca.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tW tym samym roku 1674 mia\u0142o miejsce trzecie z wielkich objawie\u0144. W czasie wystawienia Naj\u015bw. Sakramentu pojawi\u0142 si\u0119 \u015awi\u0119tej Pan Jezus "ja\u015bniej\u0105cy chwa\u0142\u0105, ze stygmatami pi\u0119ciu ran, ja\u015bniej\u0105cymi jak s\u0142o\u0144ce". Pan Jezus ponownie ods\u0142oni\u0142 swoj\u0105 pier\u015b i pokaza\u0142 Serce swoje w pe\u0142ni blasku. Za\u017c\u0105da\u0142, aby w zamian za niewdzi\u0119czno\u015b\u0107, jaka spotyka Jego Serce i Jego mi\u0142o\u015b\u0107, okazan\u0105 rodzajowi ludzkiemu, dusze pobo\u017cne wynagradza\u0142y temu\u017c Sercu zranionemu grzechami i niewdzi\u0119czno\u015bci\u0105 ludzk\u0105. Za\u017c\u0105da\u0142 od \u015bwi\u0119tej, aby w duchu tego\u017c zgromadzenia odbywa\u0142a si\u0119 w ka\u017cd\u0105 noc przed pierwszym pi\u0105tkiem miesi\u0105ca adoracja godzinna ("godzina \u015bwi\u0119ta") oraz aby Komunia \u015bwi\u0119ta w pierwsze pi\u0105tki miesi\u0105ca by\u0142a równie\u017c ofiarowana w celu wynagrodzenia Boskiemu Sercu za grzechy i ozi\u0119b\u0142o\u015b\u0107 ludzk\u0105.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tWreszcie w pi\u0105tek po oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a, 10 czerwca 1675 roku nast\u0105pi\u0142o ostatnie wielkie objawienie. Kiedy Ma\u0142gorzata kl\u0119cza\u0142a przed tabernakulum w czasie nawiedzenia Naj\u015bw. Sakramentu, ukaza\u0142 si\u0119 jej Chrystus, ods\u0142oni\u0142 swoje Serce i powiedzia\u0142: "Oto Serce, które tak bardzo umi\u0142owa\u0142o ludzi, \u017ce nie szcz\u0119dzi\u0142o niczego a\u017c do zupe\u0142nego wyniszczenia si\u0119 dla okazania im mi\u0142o\u015bci, a w zamian za to doznaje od wi\u0119kszo\u015bci ludzi tylko gorzkiej niewdzi\u0119czno\u015bci, wzgardy, nieuszanowania, lekcewa\u017cenia, ozi\u0119b\u0142o\u015bci i \u015bwi\u0119tokradztw, jakie oddaj\u0105 mu w tym Sakramencie Mi\u0142o\u015bci. Lecz najbardziej boli Mnie to, \u017ce w podobny sposób obchodz\u0105 si\u0119 ze Mn\u0105 serca s\u0142u\u017cbie mojej szczególnie po\u015bwi\u0119cone. Dlatego \u017c\u0105dam, aby pierwszy pi\u0105tek po oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a by\u0142 odt\u0105d po\u015bwi\u0119cony jako osobne \u015bwi\u0119to ku czci Mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez Komuni\u0119 i inne praktyki pobo\u017cne zniewag, jakich doznaj\u0119. W zamian za to obiecuj\u0119 ci, \u017ce Serce moje wyleje hojne \u0142aski na tych wszystkich, którzy w ten sposób oddadz\u0105 Mu cze\u015b\u0107 lub przyczyni\u0105 si\u0119 do jej rozszerzenia".<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

\n\tPan Jezus da\u0142 \u015bw. Ma\u0142gorzacie Alacoque dwana\u015bcie obietnic, dotycz\u0105cych czcicieli Jego Serca:<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n
  1. \n\t\tDam im \u0142aski, potrzebne w ich stanie. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  2. \n\t\tUstal\u0119 pokój w ich rodzinach. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  3. \n\t\tB\u0119d\u0119 ich pociesza\u0142 w utrapieniach. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  4. \n\t\tB\u0119d\u0119 ich pewn\u0105 ucieczk\u0105 w \u017cyciu, a szczególnie w godzin\u0119 \u015bmierci. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  5. \n\t\tB\u0119d\u0119 im b\u0142ogos\u0142awi\u0142 w ich przedsi\u0119wzi\u0119ciach. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  6. \n\t\tGrzesznicy znajd\u0105 w mym Sercu \u017aród\u0142o i ocean mi\u0142osierdzia. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  7. \n\t\tDusze ozi\u0119b\u0142e stan\u0105 si\u0119 gorliwymi. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  8. \n\t\tDusze gorliwe pr\u0119dko dojd\u0105 do doskona\u0142o\u015bci. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  9. \n\t\tB\u0119d\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0142 domom, w których wizerunek Serca mojego b\u0119dzie czczony. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  10. \n\t\tOsoby, które b\u0119d\u0105 to nabo\u017ce\u0144stwo rozszerza\u0142y, b\u0119d\u0105 mia\u0142y imi\u0119 swoje wypisane w Sercu moim. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  11. \n\t\tDam kap\u0142anom dar wzruszania serc nawet najzatwardzialszych. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n
  12. \n\t\tW nadmiarze mi\u0142osierdzia Serca mojego przyrzekam tym wszystkim, którzy b\u0119d\u0105 komunikowa\u0107 w pierwsze pi\u0105tki miesi\u0105ca przez dziewi\u0119\u0107 miesi\u0119cy z rz\u0119du w intencji wynagrodzenia, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 moja udzieli \u0142ask\u0119 pokuty, i\u017c nie umr\u0105 w mojej nie\u0142asce, ani bez Sakramentów \u015bwi\u0119tych, a Serce moje b\u0119dzie im pewn\u0105 ucieczk\u0105 w ostatniej godzinie \u017cycia. <\/span><\/span><\/span>\n\t<\/li>\n<\/ol>\n

    \n\t<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tStolica Apostolska dopiero po \u015bcis\u0142ych i dok\u0142adnych badaniach zezwoli\u0142a na obchodzenie \u015bwi\u0119ta, jak i na cze\u015b\u0107 wizerunków Jezusowego Serca w formach dzisiaj powszechnie przyj\u0119tych. Po raz drugi Ko\u015bció\u0142 po\u015brednio zatwierdzi\u0142 objawienia, dane \u015bw. Ma\u0142gorzacie Marii Alacoque, kiedy po surowym procesie wyniós\u0142 j\u0105 do chwa\u0142y o\u0142tarzy. Jej beatyfikacja odby\u0142a si\u0119 w roku 1864, a kanonizacja w roku 1920. Pierwszym z papie\u017cy, który zatwierdzi\u0142 nabo\u017ce\u0144stwo do Serca Pana Jezusa a tak\u017ce \u015bwi\u0119to dla niektórych diecezji i zakonów by\u0142 Klemens XIII. Uczyni\u0142 to w roku 1765 – a wi\u0119c prawie w sto lat po wspomnianych objawieniach. Decyduj\u0105cym jednak w tej sprawie sta\u0142 si\u0119 memoria\u0142 biskupów polskich wys\u0142any do tego\u017c papie\u017ca w 1765 roku. Memoria\u0142 podaje najpierw historyczny przegl\u0105d kultu, z kolei uzasadnia bardzo g\u0142\u0119boko godziwo\u015b\u0107 i po\u017cytki p\u0142yn\u0105ce z tego nabo\u017ce\u0144stwa. Papie\u017c Pius IX w roku 1856 rozszerzy\u0142 \u015bwi\u0119to Serca Pana Jezusa na ca\u0142y Ko\u015bció\u0142. Leon XIII 31 grudnia 1899 roku odda\u0142 Sercu Jezusowemu w opiek\u0119 ca\u0142y Ko\u015bció\u0142 i rodzaj ludzki.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tKo\u015bció\u0142 widzi w nabo\u017ce\u0144stwie do Serca Jezusowego znak mi\u0142o\u015bci Boga ku ludziom. Chce tak\u017ce rozbudzi\u0107 w sercach ludzkich wzajemn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 ku Bogu poprzez to nabo\u017ce\u0144stwo. Nadto sam Chrystus nada\u0142 temu nabo\u017ce\u0144stwu wybitnie kierunek ekspiacyjny: ma nas ono uwra\u017cliwia\u0107 na grzech, mobilizowa\u0107 w imi\u0119 mi\u0142o\u015bci Chrystusa do walki z nim oraz do wynagradzania za tych, którzy najwi\u0119cej rani\u0105 Bo\u017ce Serce. Bóg jest mi\u0142o\u015bci\u0105. Z mi\u0142o\u015bci Bo\u017cego Serca istnieje ca\u0142y wszech\u015bwiat i rodzaj ludzki. Kiedy za\u015b rodzaj ludzki sprzeniewierzy\u0142 si\u0119 Panu Bogu, swojemu Stwórcy, Bóg nadal go nie przesta\u0142 mi\u0142owa\u0107. Dowodem za\u015b tej niepoj\u0119tej mi\u0142o\u015bci by\u0142o to, \u017ce da\u0142 swojego Syna. Uosobieniem tej najwi\u0119kszej Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci jest Serce Jezusowe. Ta w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015b\u0107 dla rodzaju ludzkiego kaza\u0142a Jezusowi przyj\u015b\u0107 na ziemi\u0119, przyj\u0105\u0107 dla zbawienia rodzaju ludzkiego okrutn\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107. Z mi\u0142o\u015bci tego Serca powsta\u0142 Ko\u015bció\u0142, sakramenty \u015bwi\u0119te, a w\u015bród nich Sakrament Mi\u0142o\u015bci – Eucharystia.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tNabo\u017ce\u0144stwo do Serca Jezusowego nak\u0142ada równie\u017c zobowi\u0105zania. Cz\u0142owiek nie powinien nadu\u017cywa\u0107 dobroci Bo\u017cego Serca. Powinien mie\u0107 do tego Serca nieograniczone zaufanie. Dlatego mo\u017ce i powinien ucieka\u0107 si\u0119 do tego\u017c Serca we wszystkich swoich potrzebach. Nie powinien jednak rani\u0107 tego\u017c Serca na nowo grzechami. Kiedy jednak s\u0142abo\u015b\u0107 ludzka na nowo pchnie nas w bagno grzechu i w niewol\u0119 szatana, mamy prawo zawsze ufa\u0107 w mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, które gotowe jest przyj\u015b\u0107 nam z pomoc\u0105 i nas wybawi\u0107.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tNabo\u017ce\u0144stwo do Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego sk\u0142ania równie\u017c do aktów pokutnych za grzechy innych. Kto mi\u0142uje Bo\u017ce Serce, ten b\u0119dzie stara\u0142 si\u0119 temu\u017c Sercu wynagradza\u0107 za grzechy braci. Tak wi\u0119c nabo\u017ce\u0144stwo to budzi tak\u017ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 i odpowiedzialno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Nabo\u017ce\u0144stwo do Serca Jezusowego nagli do na\u015bladowania cnót tego Serca – a przede wszystkim mi\u0142o\u015bci we wszelkich jej przejawach.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tIstniej\u0105 rozmaite formy czci Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tPierwsz\u0105 z nich jest coroczna uroczysto\u015b\u0107,<\/strong> obchodzona w pi\u0105tek po oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tMiesi\u0105c czerwiec<\/strong> jest miesi\u0105cem Serca Jezusowego; szczególnym or\u0119downikiem tej formy kultu by\u0142 papie\u017c Leona XIII (+ 1903) i jego nast\u0119pcy.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tCz\u0119sto spotyka si\u0119 tak\u017ce wizerunki<\/strong> Serca Jezusowego: w postaci medalików, obrazków, obrazów \u015bciennych, figur. Liczne s\u0105 tak\u017ce \u015bwi\u0105tynie po\u015bwi\u0119cone Sercu Jezusa – w samej Polsce jest ich ok. 400.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tWiele narodów i pa\u0144stw po\u015bwi\u0119ci\u0142o si\u0119 Sercu Pana Jezusa, m.in. Ekwador, Kolumbia, Belgia, Hiszpania, Francja, Meksyk, Polska. Istniej\u0105 te\u017c zakony pod nazw\u0105 Serca Jezusowego – m.in. sercanki, siostry Sacre Coeur, siostry urszulanki Serca Jezusa Konaj\u0105cego.<\/span><\/span><\/span>\n<\/p>\n

    \n\tIstniej\u0105 tak\u017ce konkretne pobo\u017cne praktyki ku czci Serca Jezusowego. Godzina \u015bwi\u0119ta<\/strong> wywodzi si\u0119 od \u015bw. Ma\u0142gorzaty Marii Alacoque. Pan Jezus wyrazi\u0142 \u017cyczenie, aby wierni w nocy z czwartku na pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca adorowali chocia\u017c przez godzin\u0119 Naj\u015bw. Sakrament dla uczczenia konania Chrystusa w Ogrodzie Oliwnym. Praktyk\u0119 t\u0119 przyswoi\u0142o sobie bardzo wiele parafii, odprawiaj\u0105c specjalne adoracje w godzinach wieczornych. Pan Jezus da\u0142 tak\u017ce \u015bw. Marii Ma\u0142gorzacie obietnic\u0119, \u017ce kto przez dziewi\u0119\u0107 kolejnych pierwszych pi\u0105tków<\/strong> przyst\u0105pi do Komunii \u015bwi\u0119tej i ofiaruje j\u0105 jako wynagrodzenie za grzechy w\u0142asne i rodzaju ludzkiego, temu Bo\u017ce Serce zapewni mi\u0142osierdzie w chwili zgonu, \u017ce nie umrze bez Jego \u0142aski. Ko\u015bció\u0142 wprawdzie nie zaaprobowa\u0142 urz\u0119dowo tej obietnicy, pozwala jednak ufa\u0107, \u017ce zostanie ona wype\u0142niona. Praktyka ta przyczyni\u0142a si\u0119 do spopularyzowania zwyczaju cz\u0119stej Komunii \u015bwi\u0119tej. Pierwsze litanie <\/strong>do Naj\u015bw. Serca Jezusowego powsta\u0142y w XVII wieku. Obecna pochodzi z wieku XIX. Jej pocz\u0105tek mia\u0142 miejsce w klasztorze sióstr francuskich wizytek. Zatwierdzi\u0142 j\u0105 do odmawiania publicznego papie\u017c Leon XIII 2 kwietnia 1889 roku. On te\u017c do\u0142\u0105czy\u0142 do Litanii akt po\u015bwi\u0119cenia rodzaju ludzkiego Naj\u015bw. Sercu Jezusowemu.<\/strong> Papie\u017c Pius XI doda\u0142 akt Wynagrodzenia Sercu Jezusowemu,<\/strong> który nakaza\u0142 odmawia\u0107 co roku w uroczysto\u015b\u0107 Serca Jezusowego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Odpusty parafialne: 14 wrze\u015bnia – Podwy\u017cszenie Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego (Besko) 27 czerwca – Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy (Besko) II Niedziela Wielkanocy – \u015awi\u0119to Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego (Mymo\u0144) Pi\u0105tek po Oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a – Uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (Por\u0119by) ————————————————————————————————-Czytaj wi\u0119cej<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["entry","author-adminparafiibesko","has-more-link","post-802","post","type-post","status-publish","format-standard","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/802","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=802"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/802\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=802"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=802"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiabesko.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=802"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}